شمارهٔ ۱۳۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نفسم چو به نان و تره از من راضی است
کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است
از تن به پلاس دفع سرما کردم
پندارم کاطلس است یا مقراضی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که وقتی نیازهای اولیه‌اش مثل نان و تره برآورده می‌شود، از زندگی راضی است و نمی‌تواند بگوید که رئیس یا قاضی چه کسانی هستند. او همچنین نشان می‌دهد که برای جلوگیری از سرما، خود را در پلاس پیچیده است و در ذهنش آن را چیزی باارزش مثل اطلس تصور می‌کند. این اشعار حاکی از رضایت از زندگی ساده و واقعی است.