شمارهٔ ۱۳۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل گر نظری کند به روی تو کند
جان گر گذری کند به کوی تو کند
بیچاره کسی که جست و جوی تو کند
جان در سر سرّ گفت و گوی تو کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نغز به اشتیاق و محبت عمیق شاعر به معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر دل معشوق نگاهی به او بیندازد، جان او تسلیم می‌شود و عاشق را به خود جذب می‌کند. همچنین، بیان شده که هرکس در پی عشق معشوق برود، بیچاره خواهد شد، چرا که این عشق و گفت‌وگو با معشوق، جان را به چالش می‌کشد. به‌طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات و سختی‌های عشق است.