شمارهٔ ۱۳۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا ظن نبری که خان و مان محتشمی است
یا خواسته و حکم روان محتشمی است
در درویشی اگر تو قانع باشی
حقّا و به جان تو که آن محتشمی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به بیان این نکته می‌پردازد که ثروت و مقام اجتماعی نمی‌تواند نشانه‌ای از بزرگی و محتشمی واقعی باشد. در واقع، اگر انسان در درویشی و قناعت باشد، این فضیلت واقعی و نشان دهنده‌ی محتشمی اوست. به عبارت دیگر، ارزش یک فرد به درون‌مایه و فضایل اخلاقی‌اش است، نه به دارایی‌ها و موقعیت‌های اجتماعی‌اش.