شمارهٔ ۱۴۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع عشق و زندگی اشاره دارد. شاعر به شخصی توصیه می‌کند که به جاذبه‌های دنیا و عشوه‌های آن وابسته نشود و اجازه ندهد که لباس شخصیتش از هم پاشیده شود. او همچنین می‌گوید که نباید در مسائل زندگی دشواری ایجاد کرد، زیرا روزگار به خودی خود مشکلات و سخن‌های فراوانی را به همراه خواهد آورد.