نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل کز پی آب و نان در آتش نبود

جز خاک پریشان و مشوّش نبود

پیرانه به کنجی به سکونت بنشین

کز موی سپید کودکی خوش نبود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زندگی و جستجوی انسان‌ها برای تأمین نیازهای اولیه مانند آب و نان اشاره می‌کند و از بی‌ارزشی این جستجو در برابر مشکلات بزرگتر سخن می‌گوید. او همچنین به پیری و آرامش در گوشه‌ای از زندگی اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که نشانه‌های کودکی و شادابی در وجود او باقی نمانده و فقط نشانه‌هایی از سالخوردگی باقی مانده است.