نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آیا تو ز نادانی و سرگردانی

خود را و مرا به هرزه می رنجانی

آنچ آن توَست از تو نستاند کس

وآنچ آن تو نیست از کسش نستانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به تردید و نادانی اشاره دارد و بیان می‌کند که انسان باید خود را از سرگشتگی و ناراحتی آزاد کند. شاعر به این نکته می‌پردازد که چیزهایی که برای انسان واقعی هستند، از او گرفته نمی‌شوند و آنچه که واقعاً به او تعلق ندارد، نیز نمی‌تواند از دیگران بگیرد. در واقع، این ابیات دعوت به خودشناسی و پذیرش حقیقت دارند.