شمارهٔ ۱۶۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم درویشی و سرمایه واقعی آن اشاره دارند. درویش به معنای کسی است که از مادیات و مال دنیا فاصله گرفته و به معنویت و روحانیت روی آورده است. درویشی نه به افلاس و گدایی بلکه به دل کندن از دنیا و توجه به ارزش‌های معنوی و روحی مربوط می‌شود. او از تعلقات دنیوی آزاد است و سرمایه‌اش درونی و جاودانه است.