شمارهٔ ۱۷۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
درویش زخودپرستی آزاد بود
ظاهر چو خراب و باطن آباد بود
او را که زلطف ایزدی داد بود
از ردّ و قبول خلق آزاد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به توصیف حالت درویشی می‌پردازد که از خودپرستی رهایی یافته است. او در ظاهر ممکن است آسیب‌دیده و نیکو نباشد، اما باطنش آباد و سرشار از زیبایی است. درویش به لطف الهی به جایگاه ویژه‌ای رسیده و از قضاوت‌های دیگران آزاد است و تحت تاثیر نظرات مردم قرار نمی‌گیرد.