شمارهٔ ۱۷۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این مفهوم است که اگر تمایلات و شهوت‌های انسانی تحت کنترل قرار گیرد، روح و جان انسان به سمت کمال پیش می‌رود و به جایگاه بلندی خواهد رسید. همچنین اگر کسی به نهایت فقر و نیاز برسد، در واقع می‌تواند با تسلط بر این شرایط، به مقام بالایی دست پیدا کند و به نوعی بر جهان و همه چیز تسلط یابد. در این گفتار، اشاره به قدرت و عظمت روح انسانی و تأثیر آن بر زندگی دارد.