شمارهٔ ۱۷۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به نگرانی و نارضایتی از افرادی اشاره دارد که به عمق معانی و احساسات توجه نمی‌کنند. نویسنده از گریه صوفیان سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این گریه به خاطر ماتم و غم کسی است که به آنها بی‌اعتنایی کرده و برایشان می‌خندد. در کل، احساسات عمیق و درد در این اشعار به تصویر کشیده شده است.