شمارهٔ ۱۹۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به معانی و مضامین فقر و همدلی اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر می‌خواهی همدم فقر باشی، باید با فقر آشنا شوی، زیرا هیچ دوستی و دوستی واقعی بدون درک فقر وجود ندارد. او به مخاطب می‌آموزد که ارزش واقعی در احترام به گدایان و کسانی است که در فقر زندگی می‌کنند، و این خاک پای آن‌ها به مراتب ارزشمندتر از تاج و تخت ثروتمندان است.