نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن را که دلش خانهٔ توحید بود

در کون و مکان طالب تجرید بود

او را که شب و روز بود بر در او

شبها همه قدر و روزها عید بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به فردی دارند که دلش در خانه توحید است و در جستجوی پرهیزگاری و تجرد از مادیات می‌باشد. این شخص در شب و روز به درگاه حق می‌نگرد و شب‌ها را به قدر و روزها را به عید تشبیه می‌کند، یعنی برای او هر لحظه نزدیکی به خداوند ارزشمند و مقدس است.