شمارهٔ ۲۰۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر دل که درو مایهٔ تجرید کم است
بیهوده همه عمر ندیم ندم است
جز خاطر فارغ که نشاطی دارد
دیگر همه هرچ هست اسباب غم است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره دارد به اینکه هر دلی که درونش از تجرد و خلوص خالی است، در واقع عمرش را بیهوده می‌گذرانده است. تنها چیزی که می‌تواند شادی و نشاط ببخشد، یک دل آزاد و فارغ از دغدغه‌هاست؛ در غیر این صورت، هر چیزی که در زندگی وجود دارد، به جز غم و نگرانی چیزی را به همراه نخواهد داشت.