نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر کاو نشود مست تو او مغبون است

واین حالت مستی زصفت بیرون است

مستی باید خراب همچون «اوحد»

تا او داند که حال مستی چون است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که تنها افرادی که به حالی عمیق از مستی و عشق رسیده‌اند، واقعاً درک می‌کنند که این حالت چه معنایی دارد. آنانی که هنوز به این مرحله نرسیده‌اند، در حقیقت درک درستی از مستی ندارند و مثل افرادی هستند که در این احساس غرق نشده‌اند. به بیان دیگر، برای شناختن کامل حال مستی، باید تجربه‌ای عمیق و واقعی از آن داشت.