شمارهٔ ۲۱۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
درویشانیم و نیز دلریشانیم
آواره زخان و مان وز خویشانیم
ما جامهٔ مردان به سپر ساخته ایم
تا خلق گمان برد که ما زیشانیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، سخن از درویشان و دلیران است که از خانه و دیار خود آواره شده‌اند و دور از خانواده‌هایشان زندگی می‌کنند. آنها به گونه‌ای لباس پوشیده‌اند که دیگران گمان کنند اهل توانمندی و قدرت هستند، در حالی که حقیقتاً در شرایط دشواری هستند.