نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر می خواهی که سرّ اوحی بینی

دیده بگشای تا تماشا بینی

من من گویم ولیک او را خواهم

تو او گویی ولیک خود را بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع می‌پردازد که اگر کسی بخواهد حقیقت یا اسرار را درک کند، باید چشمانش را باز کند و به تماشا بنشیند. شاعر به دوگانگی دیدگاه‌ها اشاره دارد؛ خودش می‌گوید که او را می‌خواهد، اما به خواننده می‌گوید که باید خود را درک کند و حقیقت را ببیند. در واقع، این شعر تأکید دارد بر اهمیت آگاهی و بینش در فهم مسایل حقیقی.