شمارهٔ ۲۶۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زین سان که تو را بی خودی و بی خبری است
چون حال تو را دید به صد چشم گریست
با خویشتن آی این همه غفلت چیست
گر مرد رهی بهتر ازین باید زیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حالتی از بی‌خبری و بی‌توجهی شخصیت اشاره می‌کند که او را دچار غفلت کرده است. شاعر از طرفی به حال او حسرت می‌خورد و می‌گوید که این وضعیت شایسته یک انسان نیست. در نهایت، او به شخصیت یادآوری می‌کند که اگر مردی واقعی است، باید زندگی‌اش را بهتر از این بسازد.