نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جان در تن تو نفس شماری بیش است

و این کالبد تو یادگاری بیش است

گیرم که جهان به جملگی ملک تو شد

ای هیچ ندیده کار و باری بیش است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این است که جان انسان بیشتر از تن اوست و این بدن تنها یک یادگار موقتی است. حتی اگر جهان به تمام معنایش برای او باشد، در واقع چیزی بیشتر از هیچ و بی‌هدف ندارد. به طور کلی، این شعر به اهمیت روح و وجود واقعی انسان نسبت به دنیای مادی اشاره می‌کند.