شمارهٔ ۲۷۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل تو بدین حال چرایی خشنود
کز عمر گذشته هیچ سود تو نبود
خود را دریاب اگر نه چون مایه برفت
بسیار بگویی تو که افسوس چه سود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان باید به حال خود توجه کند و از زندگی‌اش بهره‌مند شود. شاعر به دل می‌گوید که نباید از گذشته دلخوش باشد، زیرا هیچ سودی از آن نبرده است. او تأکید می‌کند که باید به خود رسیدگی کند، و اگر فرصتی را از دست بدهد، دیگر جبران‌پذیر نخواهد بود. در نهایت، حرف‌های افسوس‌آور تنها فایده‌ای نخواهند داشت.