نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زین سان که مراست از تو در سینه سرور

می ترسم از آنک خواجه گردد مغرور

مغرور مشو که شاهد ما معنی است

نزدیک میا تا نکنی صورت دور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس شادی و سرور ناشی از عشق سخن می‌گوید، اما در عین حال نگران است که این سرور باعث شود محبوب خود را مغرور کند. او از محبوب می‌خواهد که مغرور نشود و به او نزدیک نشود تا از زیبایی و معنای عشق دور نیفتد.