نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا در پی آن فزون و این کم باشی

سودت همه آن بود که با غم باشی

بیهوده چه در غصّهٔ عالم باشی

می کوش که تا چگونه خرّم باشی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که اگر به دنبال زیادتر و کم‌تر بودن باشی، سودی نخواهی برد و تنها با غم و اندوه زندگی می‌کنی. بیهوده است که در غم و غصه‌ی دنیا غرق شوی. بهتر است تلاش کنی که چگونه می‌توانی شاد و خوشحال باشی.