شمارهٔ ۳۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عیشی که مهیّاست رها نتوان کرد
سر در سر یار بی وفا نتوان کرد
عمری که تو راهست غنیمت می دان
کان را چو نمازها قضا نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به لذت‌هایی که در زندگی وجود دارد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نمی‌توان از آن‌ها صرف‌نظر کرد. همچنین به وفاداری و عدم وفای محبوب نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از لحظه‌ها و فرصت‌ها بهره‌برداری کرد چون زمان از دست رفته را نمی‌توان دوباره جبران کرد.