نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یا رب چه خوش است زلف خم در خم او

و آن عارض چون شیر و می اندر هم او

شد زنده دل مردهٔ اوحد زدمش

بی شک دم عیسوی است امشب دم او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت موی حلقه‌ای شخص محبوبش اشاره می‌کند و از چهره‌اش که به رنگ شیر می‌ماند، صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که این زیبایی و نشاطی که از محبوبش دریافت می‌کند، روح او را زنده کرده است و به نوعی آن را به دم عیسی (عیسوی) نسبت می‌دهد، که نشان‌دهنده تأثیر عمیق و معنوی این زیبایی بر اوست.