نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل رفته و عشق آمده تا خود چه کند

جان داده و غم بستده تا خود چه کند

از حالت خود نشان نمی دانم داد

کاری است به هم برشده تا خود چه کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات شعر به احساسات عمیق عشق و دل‌مشغولی می‌پردازد. شاعر از حالتی سردرگم و گیج سخن می‌گوید که دلش رفته و عشق جای آن را پر کرده است. او نمی‌داند با این حالات چه کند و غم و شادی را در هم آمیخته می‌بیند. به‌طور کلی، این شعر نشان‌دهنده چالش‌های روانی ناشی از عشق و فقدان است.