نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خواهی که برم سرّ تو مکنون باشد

واین واقعه از حدّ من افزون باشد

در دریایی فکندیم بی پایان

وآنگه گویی غرقه مشو، چون باشد؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر درباره عشق و احساسات عمیق خود صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر بخواهد به معشوق خود نزدیک شود، باید از رازهای درون خود بگذرد و این احساسات فراتر از توان اوست. او عشق را به دریایی بی‌پایان تشبیه می‌کند و اشاره می‌کند که غرق شدن در این عشق چه معنایی دارد.