شمارهٔ ۵۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و ناپایداری در عشق است. گوینده از معشوق می‌خواهد که یا دلش را به سوی دیگری متمایل کند یا راه رسیدن به می‌دان مشخص را برایش هموار سازد. او در نظر دارد که گاهی عاشق، گاهی عشق و گاهی معشوقه است و از این سردرگمی و عدم ثبات خود معذرت‌خواهی می‌کند.