شمارهٔ ۹۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن یار که منزلگه او قلب آمد
مردانه بدیدمش که در قلب آمد
پنداشتمش که هست چون زر بعیار
چون بر محک دل زدمش قلب آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی کسی است که به دل شاعر نزدیک است. شاعر او را مردانه و با تمام وجود در دلش احساس کرده، و ابتدا او را مانند طلای خالص تصور می‌کند. اما وقتی او را در محک دل آزمایش می‌کند، واقعیت وجودش را می‌فهمد و قلب او را می‌بیند. در واقع، این شعر به عمق احساسات و ارتباطات عاطفی اشاره دارد.