شمارهٔ ۱۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بگذار بدی که در من از وی صد نیست
چد بد که مرا امید نیکی خود نیست
افسوس که خلق را امید نیک است
اندر من و سرمایهٔ من جز بد نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس نارضایتی و ناامیدی خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که در وجودش چیزی جز بدی نیست و امید به نیکی در او وجود ندارد. در عوض، مردم دیگر امید نیکی دارند، اما او فقط با بدی سر و کار دارد و از این وضعیت افسوس می‌خورد.