نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا دل زعلایق جهان حُر نشود

هرگز شبه وجود ما دُر نشود

پر می نشود کاسهٔ سرها زهوس

هر کاسه که سرنگون بود پر نشود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که تا علاقه‌مندی‌ها و آرزوهای دنیوی انسان تغییر نکند، هویت واقعی او نیز فریبنده و ناقص خواهد بود. همچنین بیان می‌کند که عقل و اندیشه انسانی نمی‌تواند به طور کامل پر شود، مگر اینکه از وسوسه‌ها و اشتباهات دوری کند. به عبارت دیگر، انسان برای دستیابی به شناخت واقعی و حقیقت باید از وابستگی‌های مادی خود رها شود.