نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دنیا کَزِ تست بَهر بیشی و کمی

خواهیش به شادی گذ[ر]ان خوه به غمی

زین منزلت البته چو می باید رفت

خواهی به هزار سال خواهی به دمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زودگذر بودن زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در این دنیا هر کسی به نوعی با شادی و غم سر و کار دارد. او به ما یادآوری می‌کند که باید از این دنیا گذر کنیم و چه بخواهیم و چه نه، زمان حرکت به سمت دیار دیگر فرا می‌رسد؛ این گذر می‌تواند در هر لحظه و با هر سرعتی باشد، چه در یک لحظه یا هزار سال.