نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون هست جهان به نیستی آلوده است

غم خوردن نیک و بد ازو بیهوده است

هیهات که ناآمده را حاصل نیست

افسوس که آنچ رفت چون نابوده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که جهان به عدم و نیستی دچار است و ناراحتی از خوب و بد، بی‌فایده است. نویسنده بر این باور است که آنچه هنوز نیامده، نتیجه‌ای ندارد و افسوس بر این است که آنچه گذشته، به کلی از بین رفته است.