نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل مگشای لب زاسرار و بُرَو

زنهار نگه دار زاغیار و بُرَو

در دامن تو زمانه گر خاک کند

دامن به سر جهان برافشار و بُرَو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به دل خود توصیه می‌کند که رازها را فاش نکند و از دید و نظر زاغ‌ها (اینجا نماد افرادی که به دنبال فضولی در زندگی دیگران هستند) دوری کند. همچنین به او می‌گوید که اگر زمانه به او آسیب رساند، با قدرت به جلو برود و دامن خود را بالا بزند و به حرکت ادامه دهد.