شمارهٔ ۲۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیگانه و آشنایی خویش توی
راحت ده رنج و مرهم ریش توی
بر کار تو چندانک نظر می فکنم
درویش و امیر تو میر و درویش توی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی رابطه میان انسان و خداوند می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که خداوند هم غریب و هم آشناست و می‌تواند هم درد را به ما تحمیل کند و هم شفایی برای آن باشد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در نظر سنجی درباره کارهای خداوند، او هم درویش و هم امیر است؛ یعنی در عین سادگی و خاکی بودن، در مرتبه‌ای بالا و قدرت‌مند قرار دارد.