نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دل نفسی از سر جان برخیزد

غمهای نشسته بی کران برخیزد

آن دم که تو با گناهِ خود بنشینی

با این همه غصّه از میان برخیزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات بیان شده که اگر دل انسان از اعماق وجودش برخیزد و به زندگی بپردازد، غم‌ها و ناراحتی‌ها نیز از بین خواهند رفت. وقتی که فرد با گناهانش نشسته و ساکت بماند، این غصه‌ها همچنان به قوت خود باقی خواهند ماند. به عبارت دیگر، برای رهایی از غم و اندوه، نیاز به تحرک و اقدام واقعی وجود دارد.