شمارهٔ ۴۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را نفسی زمهر تو نگزیرد
جز مهر تو جانم زجهان نپذیرد
من زنده بدان شدم که پیشت میرم
پیشم میراد آنک نه پیشت میرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، گوینده عشق و محبت عمیق خود را به محبوبی بیان می‌کند. او می‌گوید که دل او هیچ محبت دیگری جز عشق این محبوب را نمی‌پذیرد و تنها به خاطر او زنده است. به عبارتی دیگر، عشق به محبوب او را زنده نگه می‌دارد و اگر او در حضوری نباشد، گویی روحش از دنیا جدا می‌شود.