شمارهٔ ۴۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اندیشهٔ مرگت زچه بگداخت جگر
طبّ تو مزاج مرگ نشناخت مگر
انگار که نطفه ای نینداخت پدر
پندار که گلخنی نپرداخت قدَر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر تأمل شاعر درباره مرگ و تأثیر آن بر روح و جسم انسان است. شاعر به این موضوع می‌پردازد که چگونه اندیشه مرگ می‌تواند دل انسان را به درد آورد و در عین حال به محدودیت‌های دانش پزشکی و عدم شناخت کامل مزاج انسان در برابر مرگ اشاره می‌کند. او با تشبیهات مختلف، به ناامیدی از زندگی و عدم شکوفایی واقعی اشاره می‌کند.