نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون آتش شهوت آبرویت را برد

در معرض هر بزرگ ماندی تو چو خرد

می کوش که باد نفس را خاک کنی

هر زنده که آن نکرد در عقبی مُرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این معناست که وقتی آتش شهوت و خواسته‌های نفسانی در زندگی آدمی برافروخته می‌شود، آبرو و حیثیت او را از بین می‌برد و او را در مقام پایین‌تری قرار می‌دهد. شاعر به فرد توصیه می‌کند که باید تلاش کند تا نفسش را سرکوب کرده و به خویشتن‌داری بپردازد، زیرا هر کس که نتواند این کار را بکند، در زندگی پس از مرگ و در آخرت ناکام خواهد بود.