شمارهٔ ۷۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار درباره‌ی عشق و احساسات آن سخن می‌گویند. زمانی که عاشق به کار خود می‌نگرد، از شادی و لذت پر می‌شود و از ناامیدی‌ها و مشکلات می‌گرید. او به زندگی و اطراف خود بی‌توجه می‌شود و در پی آن است که یافته‌هایش را رها کند چون احساس می‌کند که هیچ ارزش واقعی در دنیا وجود ندارد.