شمارهٔ ۸۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار خط شعر به این معناست که در زندگی باید با آنچه که در این جهان خلق شده است، ارتباط برقرار کرد و آن را پذیرفت. وقتی چیزی به حقیقت می‌پیوندد و ساخته می‌شود، باید آن را با آغوش باز پذیرفت. همچنین، وقتی به خواسته‌های قلبی‌مان نگاه می‌کنیم، باید توجه کنیم که آنها به دست آمده‌اند و پس از رسیدن به آنها، ممکن است در شرایطی دیگر رها شوند. لذا با درک و پذیرش این مراحل، می‌توانیم به آرامش و روشنایی بیشتری دست یابیم.