نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آمده گریان زتو خندان همه کس

از آمدن تو گشته شادان همه کس

امروز چنان باش که فردا که روی

خندان تو به در روی و گریان همه کس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شادی و خوشحالی ناشی از حضور یک شخص خاص اشاره دارد. وقتی این فرد می‌آید، همه افراد شاد و خندان می‌شوند. شاعر از این می‌خواهد که امروز به گونه‌ای رفتار کند که فردا که دوباره به او نگاه می‌شود، باز هم چهره‌ای خندان داشته باشد و دیگران ناراحت نباشند. در واقع، این شعر نگاهی به تاثیرات مثبت حضور یک نفر در زندگی دیگران دارد.