نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل گرچه به بد گرایدت، نیکی کن

از بد چه گره گشایدت، نیکی کن

نیکی و بدی مونس گور تو شوند

گر مونس گور بایدت، نیکی کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع نیکی و بدی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی اگر دل انسان به بدی گرایش پیدا کند، باید نیکی کرد. همچنین، می‌گوید که در نهایت، نیکی و بدی در کنار هم خواهند بود و نیکی کردن به طور خاص برای روزهای سخت و زندگی پس از مرگ ضروری است. در کل، پیام این شعر تشویق به نیکی و عمل به خوبی‌هاست، حتی در شرایط دشوار.