نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا گرد بهانه خواجه تا کی گردی

از گرم رَوان خوب نباشد سردی

با نیکان نشسته بد می باشی

با بد بنشین و نیک باش ار مردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که نباید به بهانه‌ها و توجیهات بی‌مورد پرداخت و باید در زندگی خود را با نیکان همراه کرد. اگر در جمع نیکان نباشی، بهتر است با بدی‌ها نشینی و در این شرایط نیکو بودن را انتخاب کنی. از این رو، انسان باید انتخاب‌های خود را آگاهانه انجام دهد و در مسیر نیکی قرار گیرد.