نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بیشی مطلب زهیچ کس بیش مباش

چون مرهم و موم باش و چون ریش مباش

خواهی که به تو زهیچ کس بد نرسد

بدخواه و بدآموز و بداندیش مباش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، پیام اصلی این است که انسان باید از آثار و تأثیرات منفی دیگران دوری کند. همچنین به جای اینکه به دیگران آسیب برساند یا بدی کند، باید مانند مرهم و موم باشد و نیکی و محبت را در زندگی خود جاری سازد. به این ترتیب، با دوری از بدخواهی و افکار منفی، می‌تواند از آسیب‌های دیگران در امان بماند.