شمارهٔ ۳۳ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در خوی خوش است عیش خوش کز جان است
ور عیشی هست غیر ازین سرد آن است
با بدخویی تو را جهان تنگ آید
خو خوش کن و چشم سوزنی میدان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر بیان شده که خوشی واقعی از خودِ انسان ناشی می‌شود و اگر خوشی‌ای غیر از این باشد، سرد و بے‌مزه است. همچنین، اگر بدخویی پیشه کنی، زندگی بر تو تنگ و دشوار خواهد شد. بنابراین بهتر است که با خوش‌رفتاری و نیکوکاری به زندگی نگاه کنیم و آن را زیباتر کنیم.