شمارهٔ ۳۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا ظن نبری که شاهدی روی خوش است
یا راحت جان عاشقان بوی خوش است
گر می خواهی عیش خوش اندر دو جهان
خوشخویی کن که عیش خوشخوی خوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره دارند به اینکه نباید گمان کرد که زیبایی ظاهری یا خوشبو بودن جایگزین حقیقت عیش و آرامش در زندگی است. شاعر می‌گوید اگر می‌خواهی در این دنیا و آن دنیا خوشبختی را تجربه کنی، باید خوشخویی و نیکویی در رفتار داشته باشی؛ زیرا خوشخویی خود نوعی شادی و لذت است.