شمارهٔ ۳۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دوست اگر بهشت را داری دوست
یک نکته بیاموز که آن سخت نکوست
خلق خوش تو تو را رساند به بهشت
تنگی و فراخی بهشت تو ازوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دوستش می‌گوید که اگر بهشت را در کنار خود دارد، باید یک نکته مهم را بیاموزد؛ و آن این است که خوب بودن رفتار و خلق و خوی او باعث می‌شود که بهشت را تجربه کند. به عبارت دیگر، کیفیت بهشت او به رفتار خوبش بستگی دارد، نه صرفاً مکان آن.