شمارهٔ ۱۰۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق تو مدام دم به دم می کشمش
باری است گران به صد قدم می کشمش
چون مور ضعیف و دانهٔ بیش از خود
می افتم و می خیزم و هم می کشمش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق خود صحبت می‌کند که به صورت مداوم او را تحت فشار قرار می‌دهد. عشق برای او همچون باری سنگین است که هر لحظه آن را حس می‌کند. او به توصیف حالتی مانند مورچه می‌پردازد که با وجود ضعف، به تلاش ادامه می‌دهد و در این مسیر با مشکلاتی مواجه می‌شود. این اشعار نشان‌دهنده عمق و تأثیرات سنگین عشق بر زندگی شاعر است.