نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای عشق نه سودای کسی باشد خوش

یا ولولهٔ هم نفسی باشد خوش

عشق آن باشد کز تو تو را بستاند

گر نه چو تو باشی هوسی باشد خوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان نوعی عشق حقیقی می‌پردازد که نباید به خاطر هوس و تمایلات زودگذر باشد. عشق واقعی باید توانایی گرفتن چیزی از محبوب را داشته باشد و تنها یک حالت سرخوشی و هوس نباشد. به عبارت دیگر، عشق واقعی فراتر از احساسات سطحی است و دارای عمق معنایی و احساسی بیشتری است.