شمارهٔ ۱۱۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر تازه کنی مرا زسر تا به قدم
موجود شدم زعشق تو من زعدم
جانی دارم به عشق تو کرده رقم
خواهیش به شادی کش و خواهیش به غم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از عشقش به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر او را دوباره جوان و شاداب کند، از عدم به وجود آمده است. او نشان می‌دهد که زندگی‌اش به عشق معشوق وابسته است و برای او هم در شادی و هم در غم تابعی از عشق اوست.