شمارهٔ ۱۱۳ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من شمع زنور جانفزایش سازم
شکّر زخطاب دلربایش سازم
مستی من از شراب عشقش باشد
شاهد که خود اوست دیده جایش سازم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید. او به تصویر شمعی اشاره می‌کند که با نور جان‌افزای خود، قلب و دل را روشن می‌سازد. همچنین، محبت و عشق را به مشروب مست‌کننده‌ای تشبیه می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که خود معشوق نیز مانند ناظر و شاهدی است که در دل او جای دارد. در واقع، شاعر با بیان این احساسات عمیق، به زیبایی و تأثیر معشوقش بر زندگی‌اش اشاره می‌کند.